رابطه عاطفی، نیاز و رفع نیاز
رابطه عاطفی، نیاز و رفع نیاز

رابطه عاطفی
نیاز و رفع نیاز

????تکلیف خودمان را در رابطه‌هایمان خودمان مشخص کنیم نه دیگران (فرد مورد تعامل در رابطه عاطفی)

همانطور که بارها گفته شده، فلسفه هر ” تعاملی ” که تحت هر عنوانی بین دو نفر شکل می گیرد، براساس” نیاز و رفع نیاز ” است.

به عبارتی ؛ ” جمع جبری نیاز و رفع نیاز و سود و زیان ماندن در یک رابطه ۱۰۰ است. ”

یعنی یک انسان براساس این موضوع که حضور و تعامل یک فرد در زندگی‌اش برایش چه امتیازهایی دارد (و در کنار این امتیازها چه کاستی‌هایی هست و جمع جبری امتیازها و کاستی‌ها همچنان دارای نمره مثبت می‌باشد) وارد یک رابطه عاطفی و تعامل دونفره خواهد شد.
برای درک این مطلب، نیاز به جدول سود و زیان ناشی از تعامل داریم،
فرض کنید؛ امتیازهای یک فرد در نقطه سر به سر شکل گیری یک رابطه باشد،
یعنی امتیازها ۵۱ و کاستی‌های فرد ۴۹ است؛ براساس امتیازهای فرد که بیشتر از کاستی‌هایش است، انتخاب کنید که رابطه را ادامه می‌دهید یا نه؟!

مسلما تا زمانی که امتیازها از کاستی‌ها بیشتر باشد، ماندن در رابطه برای هر فردی رشد دارد…

پس ۴۹ امتیازِکاستی در آن تعامل را تصعید کنیم،
یعنی چون انتخاب کردید که در رابطه‌ای با امتیازهای بالاتر بمانیم در پذیرش کاستی‌ها باشیم و به انتخاب خودمان احترام بگذاریم . . .
( و نه اینکه نا آگاهانه، حال خود را بخاطر آن ۴۹ کاستی، بد کند )

حال فرض کنید رابطه به سمتی رود که امیتازهای مثبت فرد از کاستی‌هایش کمتر شود، مثلا امیتازها ۴۹ و کاستی ها ۵۱ باشد
۴۹ امتیاز فرد را تصعید کنید، یعنی حتی با وجود خاطرات زیبای رابطه، بخاطر ارزش به خودت رابطه را ادامه ندهید ، … ( چرا که زیان رابطه از سود آن بیشتر است )

” تکلیف خودمان را در رابطه خودمان مشخص کنیم … ‌ ”
به این روش دیگه هیچ زمانی نخواهد آمد که بخاطر کاستی‌های فرد مورد تعامل خود در رابطه عاطفی “خودآزاری” کنیم، چرا که براساس هزینه فایده و نیاز و رفع نیاز، ” آگاهانه و مسیولانه انتخاب اصلح ” کرده‌ایم، که در تعامل و رابطه باقی بمانیم یا خیر…
و نتیجه این انتخاب هر چه باشد ، محترم و ارزشمند است .

بخاطر داشته باشیم که انتخاب های ما بایستی هر لحظه بر اساس آگاهی مان و شرایط پیرامون ، بازنگری شود .

 

نظرات کاربران :

دیدگاه شما

( الزامي )

(الزامي)