نکته شماره ۱۴ – تفویض اختیار

هیچوقت امکان این وجود  ندارد که ۲ مدیر در یک مجموعه باشند و هر دو هم بخواهند یک مجموعه را مدیریت کنند، همیشه باید یک مدیر و رئیس وجود داشته باشد و اگر هم مورد یا مسئله ای هست، باید از طرف مدیر به شخص دیگر تفویض اختیار شود.
وقتی هم که تفویض اختیار صورت می گیرد، دیگر نباید دخالت کند و فقط باید جواب بخواهد و در نهایت درباره نتیجه صحبت شود.
قرار نیست تفویض اختیار شود ولی فردی که آن را واگذار کرده احساس نگرانی کند ، باید با آگاهی و اشراف به مسائل به قدری تفویض اختیار شود که استرس ایجاد نشود .

بعنوان مثال پدری را در نظر بگیرید که بخواهد برای مدیریت بچه ها به همسرش تفویض اختیار کند، او در مورد مسائل مربوط به درس و رابطه با دوستانشان به همسرش تفویض اختیار می کند ولی مثلا در مورد به تنهایی مسافرت رفتن فرزندانش، خودش تصمیم می گیرد، چون از آنجایی که مادر ها ( چون آنیما دارند و تحت تاثیر حوزه عواطف و احساسات هستند ) تحت تاثیر اصرار ها و پافشاری های فرزندانشان قرار می گیرند و ممکن است تصمیمی از سر حوزه احساسات بگیرند که همه جوانب را در نظر نگرفته باشند.

به همین منظور پدر این خانواده در مورد این مسائل به همسرش تفویض اختیار نمی کند ولی در مورد درس و روابطشان این کار را می کند و فقط نتیجه کار را می خواهد و در مورد آن صحبت می کند.

اگر حکم با حوزه سر ، منطق و قاطع و روشن یک بار اعلام شود ، دیگر جای چانه زدن ندارد ، ولی اگر با حوزه احساسات باشد ، جای عوض شدن دارد، برای همین هنگامی که حکمی صادر می شود، افراد به خوبی می دانند، این حکم قابل عوض شدن است یا خیر.

نظرات کاربران :

دیدگاه شما

( الزامي )

(الزامي)